شعری از غاده السمان شاعر زن سوری

هر انگاه که نام تو را می نویسم

کاغذهایم در زیر دستم غافلگیرم میکنند

و آب دریا در انها جاری میشود

و مرغان سپید نوروزی بر فراز آن به پرواز در می آیند

و هنگامی که نوشته هایم را پاره میکنم

تکه پاره ها چون شکسته های آینه نقره می شوند

چنانکه گویی ماه بر بساط نوشتن من شکسته است

مرا بیاموز چگونه درباره ات بنویسم

یا چگونه از یادت ببرم

/ 0 نظر / 36 بازدید